Το ΠΑΣΟΚ σε κάτι λιγότερο από 30 χρόνια δημιούργησε σε ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού μία άλλη «εθνική» συνείδηση:
Αυτή του άκρατου λαϊκισμού, της αγοραίας αντίληψης, της πλήρους αποσύνδεσης της εργασίας από το μετρήσιμο αποτέλεσμα και την παραγωγικότητα, από την έννοια «θέλω να κάνω όσο μπορώ πιο καλά τη δουλειά μου γιατί την γουστάρω»
Δημιούργησε μία «πολιτεία» στην οποία τα «δικαιώματα» είναι αποδεσμευμένα από τις υποχρεώσεις.
Μία λογική, που καταντάει στο όνομα των «δικαιωμάτων» να λειτουργεί με τον πλέον αισχρό αντισυναδελφικό τρόπο στο πλαίσιο ομάδων εργαζομένων. Είχα την εντύπωση-μέχρι κάποιο σημείο- πως αυτές οι αρρώστιες αφορούν μόνο σε ένα μεγάλο τμήμα του Δημοσίου.
Με αρκετά παραδείγματα βλέπω πως το καρκίνωμα έχει εξαπλωθεί και στον ιδιωτικό χώρο.
Στον ιδιωτικό χώρο, όπου με αφορμή την Κρίση έχει μετατραπεί σε μία αρένα σφαγής χιλιάδων εργαζομένων που χάνουν τη δουλειά τους «γιατί έτσι», ανεξάρτητα από τις αποδόσεις τους και την παραγωγικότητα τους-τη στιγμή που το Δημόσιο από την άλλη αρνείται πεισματικά να αξιολογηθεί και να μετρηθεί με βάση αυτή την έρμη την παραγωγικότητα.
Με λίγα λόγια μύλος.
Και στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι πιο σοβαρά από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρωζώνης γιατί δυστυχώς οι παθογένειες που θα οδηγούσαν στην κατάρρευση με μαθηματική ακρίβεια, προϋπήρχαν πολύ πριν αρχίσουν να σκάνε οι φούσκες το 2008.
Βέβαια, κανείς στην Ελλάδα ή σχεδόν κανείς, δεν ασχολείται με την ιδιαιτερότητα της Ελληνικής Κρίσης. Για άλλη μία φορά, χάριν λαϊκισμού χώνουμε τα πάντα κάτω από το χαλί και βολικά, πολύ βολικά, για όλα, φταίνε όλοι οι Άλλοι που συνωμοτούν σε βάρος της πατρίδας.
Το ΠΑΣΟΚ- το ξανάπαμε αυτό- ανάμεσα σε όλα τα άλλα, υιοθέτησε και μας κληρονόμησε τον Αυριανισμό, τους Θέμους, τους Μάκηδες, τις Ζούγκλες.
Από αυτά ξεπήδησαν στην εποχή της κρίσης και λίγο νωρίτερα τα διάφορα Ανώνυμα «δημοσιογραφικά» μπλογκ τύπου Τρωκτικό. Το διαδίκτυο πλέον βρίθει από διάφορα τέτοια –μέσα στα οποία ήρθαν να προστεθούν τα «Φίμωτρα» οι «Άνεργοι Δημοσιογράφοι(;)» η katalipsiesiea και άλλα που δεν έχει νόημα να αναφέρω, μιας που όλα συνθέτουν το ίδιο άθλιο σκηνικό.
Ένα σκηνικό χαρακτηρισμένο από:
Α) Την ανωνυμία των συντακτών και
Β) τις ανοίκειες επιθέσεις κατά προσώπων, με χαρακτηρισμούς και αμφισβητούμενα στοιχεία.
Είναι δε τόσο άσχετοι όλοι αυτοί από κάθε έννοια δεοντολογίας που αδυνατούν να κατανοήσουν πως η κάθε ανώνυμη επίθεση είναι στην ουσία ανύπαρκτη και άκυρη.
Μόνο που, η λάσπη της μένει για λίγο. Και μόλις ξεραθεί και πέσει κάτω, έρχεται η επόμενη. Γκεμπελικού χαρακτήρα προπαγάνδα, τελευταίας υποστάθμης.
Τα γράφω όλα αυτά έχοντας κατά όπως ίσως αρκετοί κατάλαβαν, την εξαγγελία συγκέντρωσης έξω από τα γραφεία του…γνωστού…πολυεθνικού δικτύου TVXS που προφανώς για τους εν λόγω «επαναστάτες» αποτελεί θεμέλια κολώνα του Καπιταλισμού και υπηρετεί τα συμφέροντα του Σόρος, των εβραίων, της Ουάσιγκτον, της Μέρκελ, των εχθρών του έθνους και της ορθοδοξίας κ.α.
Βάζω αυτές τις παραμέτρους, γιατί ίσως διέλαθε της προσοχής ορισμένων, πως το TVXS.GR συνιστά μόνιμο και μονότονο στόχο των πάσης φύσεως συμμοριών του εθνικισμού και της ακροδεξιάς. Δεν υπάρχει σχεδόν εβδομάδα στην οποία αυτά τα περιττώματα να μην ασχολούνται προσωπικά με τον ίδιο τον Κούλογλου τον οποίον μάλιστα έχουν αναγάγει σε «είδος».
Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής: «Φυσικά αυτό που ενοχλεί τους Κουλουγλαίους και όλο το προοδευτικό συνονθύλευμα είναι η στροφή των Ελλήνων στον εθνικισμό» γράφουν μεταξύ άλλων κάπου.
Αλλά θέλω να επανέλθω στην διαστροφή των ημερών μας, σε αυτό που εγώ χαρακτηρίζω ως βαθύτατη μετάλλαξη της κοινωνίας από την ΠΑΣΟΚική αλλοτρίωση.
Το ιστολόγιο «Άνεργοι Δημοσιογράφοι» απολύτως ανώνυμο και κατά συνέπεια άκυρο και αναξιοπρεπές αναφέρει με «καταγγελτικό» υφάκι μία φράση του Στέλιου Κούλογλου:
«Η δημοσιογραφία δεν είναι μεροκάματο σε μαγαζί. Είναι επάγγελμα αλλά και κοινωνικό λειτούργημα»
Εγώ θα πρόσθετα:
Και είναι πάνω από όλα μια κάβλα για τη δουλειά αυτή, που δεν έχει ωράρια, που απαιτεί μυαλό ανήσυχο, που θέλει να του δοθείς για να αποδείξεις πως μπορεί και αυτό να σου δοθεί. Επιλέγοντας τη Δημοσιογραφία ως επάγγελμα, δεν είσαι δημόσιος υπάλληλος, ισχύουν τελείως άλλοι νόμοι.
Δεκάδες δόκιμοι δημοσιογράφοι- στο παρελθόν, από αυτούς που κάποιοι χαρακτηρίζουν ως «φτασμένους» έφτασαν εκεί που έφτασαν γιατί απλά ήσαν ικανοί.
Δουλεύοντας ως πρωτόβγαλτοι άγριες ώρες έναντι πινακίου φακής-ακόμα και κάτω από τον «βασικό» γιατί απλούστατα ήθελαν να μάθουν τη δουλειά και τα μυστικά της δίπλα σε ήδη φτασμένους και το θεωρούσαν τεράστιο κέρδος που ήταν δίπλα τους.
Θυμάμαι γνωστό μου που τα Σαββατοκύριακα παρέδιδε ιδιαίτερα και την υπόλοιπη εβδομάδα ήταν δίπλα στον αείμνηστο Τάκη Λαμπρία.
Μου έλεγε: «τέτοια ευκαιρία που θα ξαναβρώ;»
Εξελίχθηκε σε μία από τις πολύ καλές δημοσιογραφικές πένες και τώρα-εξ όσων μαθαίνω συνεχίζει την παράδοση του δασκάλου του. Έχει δίπλα του δηλαδή, νέους δημοσιογράφους και χαρίζει την εμπειρία του.
Σε όλα τα είδη δουλειάς που η Προσωπικότητα παίζει εξέχοντα ρόλο, αυτά ήταν είναι και θα είναι κανόνας.
Πρέπει να αποδείξεις ότι «το’χεις». Γιατί, είναι δουλειές απαιτητικές, θέλουν ψυχή και μυαλό, είναι δουλειές που αν θέλεις να σε «προκόψουν» πρέπει να τις «παντρευτείς».
Αν δεν το’χεις, τότε απλά δεν κάνεις.
Δεν είναι κακό, και όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις τόσο το καλύτερο.
Σκηνοθέτες που έμαθαν τη δουλειά κάνοντας καφέδες, μεταφέροντας τις κάμερες, κάνοντας ότι μπορούν για να είναι χρήσιμοι.
Μοντέρ του σινεμά που ξενύχτησαν ώρες αμέτρητες δίπλα στον «δάσκαλο» για να μάθουν.
Οπερατέρ, σκιτσογράφοι, γραφίστες, κειμενογράφοι.
Δημοσιογράφοι που έτρεχαν από το πρωί μέχρι το βράδυ για να ανακαλύψουν τις οδούς της έρευνας, τους κώδικες των παλιότερων.
Η μη αμειβόμενη εργασία είναι αισχρή.
Όμως όταν είσαι νεαρός και θέλεις να τριφτείς σε μια τέτοια δουλειά, οι «βασικές απολαβές» από τη μία και η απόδειξη του φιλότιμου και της ενεργητικότητας από την άλλη είναι ο απόλυτος κανόνας.
Και δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί αν ένας επικεφαλής μίας ομάδας που είναι ήδη δοκιμασμένος αποδεδειγμένα στη δουλειά του κρίνει πως κάποιος μαθητευόμενος που δουλεύει κοντά του στο τέλος «δεν του κάνει» «δεν προσφέρει» «δεν επαρκεί» δεν έχει το αυτονόητο δικαίωμα να διακόψει αυτή τη συνεργασία με νόμιμο τρόπο.
Αλήθεια…
Σκέφτεται κανείς πως ο κηφήνας σε έναν εργασιακό χώρο συνιστά μία αντεργατική παρουσία στο τέλος-τέλος εφόσον με μαθηματική ακρίβεια την ανεπάρκεια θα την επωμισθούν άλλοι υπερβαίνοντας τα όρια τους;
Δεν γνωρίζω τι ρόλο παίζουν ή θέλουν να παίξουν η katalipsiesiea και οι «Άνεργοι (δήθεν) Δημοσιογράφοι».
Το αναλόγου ύφους και ήθους « Fimotro» αποκαλύπτει σήμερα πως ο διαχειριστής του ιστολογίου των «Άνεργων Δημοσιογράφων» είναι κάποιος Δημήτρης Θανάσαινας υπάλληλος μέχρι πριν από λίγο του Γραφείου Τύπου του Υφυπουργού Πολιτισμού κου Νικητιάδη .
Και πάλι μύλος. Μιλάμε για μία ζούγκλα «δημοσιογράφων» που δεν έχουν καμία σχέση με την ουσία του επαγγέλματος, που ζουν κυριολεκτικά ως τρωκτικά σε βάρος όσων προσπαθούν να υπάρξουν με την αξία τους.
Το μόνο που μου μένει ως ερώτημα από όλα αυτά είναι το απλό:
Ποιοι θέλουν να εξαφανιστεί το TVXS;
Ποιοι και γιατί άραγε συμπορεύονται με τους φασίστες της ακροδεξιάς στην πολεμική εναντίον του;
Ποιοι και γιατί μεθοδεύουν συστηματικά παραπληροφόρηση και διαστρέβλωση ώστε να δημιουργούν καχυποψία και απόσταση στους φυσικούς αναγνώστες του tvxs;
Ποιοι είναι αυτοί οι τελευταίοι;
Οι εναπομείναντες σκεπτόμενοι Έλληνες πολίτες, όσοι πασχίζουν να κάτσουν μακριά από τον θόρυβο και τη δυσωδία που αποπνέει από τη μία πλευρά η εξωφρενική καθεστωτικού τύπου προπαγάνδα των φιλοκυβερνητικών Μέσων και η αλλοτριωμένη υστερία από την άλλη.
Τι είναι όμως το TVXS;
Μία μικρή και σφικτή ομάδα δημοσιογράφων-ερευνητών που δουλεύουν νύχτα μέρα με πάθος και κούραση και προσφέρουν το ίσως πιο πλήρες και πλουραλιστικό portal του ελληνικού διαδικτύου. Κατά... «σύμπτωση» μέσα σε αυτήν ομάδα και ο Στέλιος Κούλογλου που εξ’ όσων γνωρίζω μόνο το αφεντικό δεν παριστάνει. Ούτε καν τον πολύπειρο και έγκυρο δεν «παίζει» γιατί όταν είσαι ούτε παριστάνεις, ούτε παίζεις.
Αμετροέπεια Χωρίς Σύνορα. Δεν θα τους περάσει!
***
Τη περασμένη Δευτέρα το βράδυ, 20 περίπου άτομα εισέβαλλαν στο Tvxs, μοιράζοντας προκηρύξεις που ζητούσαν την επαναπρόσληψη μιας «απολύμένης». Πρόκειται για την ίδια ομάδα («Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ») που είχε εισβάλλει στα γραφεία μας τον Δεκέμβριο του 2009, προκειμένου να διμαρτυρηθεί για τις συνθήκες εργασίας . Οπως είχαν ανακοινώσει, η «παρέμβαση» στο Tvxs δεν αποτελούσε παρά το ξεκίνημα για μια σειρά από ανάλογες ενέργειες στα ΜΜΕ. Στην ανταλλαγή ανακοινώσεων που είχε επακολουθήσει, τους είχα γράψει ότι μετά την επανασταστική γυμναστική στο Tvxs, «ελπίζω να διαμαρτυρηθείτε και σε κανένα συγκρότημα τύπου. (Λέμε κανένα αστείο για να περάσει η ώρα)». Πρόκειται πράγματι για ανθρώπους με χιούμορ...
Στους 20 περίπου μήνες που πέρασαν, στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης έχει γίνει κυριολεκτικά η νύχτα του Αγίου Βορθολομαίου: Χιλιάδες απολύσεις, μειώσεις μισθών, στάσεις πληρωμών δεδουλευμένων, διαδεδομένες απεργοσπαστικές πρακτικές κλπ. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ένας μεγάλος ραδιοφωνικός σταθμούς απολύει κατα δεκάδες, ενώ σε ραδιόφωνα και σε μεγάλες εφημερίδες, όπως η «Ελευθεροτυπία», κάτι λιγότερο από 1000 εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν δύο μήνες. Καμία αντίδραση για όλα αυτά. Και η παρέμβαση στο Tvxs γεννά περισσότερα ερωτηματικά, γιατί στην πραγματικότητα δεν έγινε καμία απόλυση.
Η «απολύμένη» συνεργαζόταν με το Tvxs με μια σύμβαση, δουλεύοντας 7(αριθμός επτά) ώρες την εβδομάδα. Οι δημοσιογραφικές της επιδόσεις ήταν εξαιρετικά ισχνές, αλλά στις
10 Ιουλίου τα πράγματα έφτασαν στο απροχώρητο: ανέλαβε να αναρτήσει μια διεθνή είδηση, σύμφωνα με την οποία στην Ισλανδία συζητούν για το νέο συνταγμα της χώρας με τη βοήθεια του facebook και του twitter. Εκανε όμως ένα μικρό λάθος: μπέρδεψε την Ισλανδία με την Ιρλανδία.
Δεν πρόκειται για αβλεψία σε μια λέξη ή κάποιο «τυπογραφικό» λάθος, που όλοι μπορούμε να κάνουμε. Η Ιρλανδία είχε αντικαταστήσει την Ισλανδία σε όλο το μήκος και το πλάτος του άρθρου, ακόμη και σε σημεία που θα χτυπούσαν καμπανάκι για έναν μαθητή Λυκείου με στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας. Εγραφε πχ ότι «η Ιρλανδία διαθέτει το Σύνταγμα της Δανίας το οποίο κράτησε και μετά την διακήρυξη της ανεξαρτησίας της από την Δανία το 1944». Η υπόθεση θύμιζε το ανέκδοτο με την ξανθιά που ρωτάει: «Ποιό είναι το σωστό; Ιραν ή Ιράκ:» Τοποθέτησε επίσης την ανάρτηση όχι στα κατηγορία «διεθνή» ή ίντερνετ-ΜΜΕ, όπως θα έπρεπε, αλλά στο χιούμορ!!
'Εμαθα για το λάθος από τηλεφωνήματα αναγνωστών που το επισήμαναν αμέσως καθώς και από τα σχόλια, κάτω από την ανάρτηση. Σε ενα από αυτά η σχολιάστρια του Tvxs Spiridoula έγραφε: «βρε παιδιά συγνώμη, η Ισλανδία ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Δανία το 1944!!!!!η Ιρλανδία είναι ανεξάρτητη απο το 1922.έτσι δεν είναι;;; · Reply · July 10 at 2:20am . Αναγκάσθηκα να σχολιάσω κι εγώ απολογούμενος(ολοκληρος ο σχολιασμός στο στιγμιότυπο παραπάνω). Οπως σε όλους στους ζωντανούς οργανισμούς, έτσι και στο Tvxs γίνονται λάθη, αλλά ήταν η πρώτη φορά που διαπράταμε μια τέτοια γκάφα ολκής. Αντίθετα με τα άλλα μεγάλα ενημερωτικά site, το Tvxs δεν αποτελεί την ηλεκτρονική έκδοση μιας εφημερίδας ή ενός ραδιοφώνου από τα οποία να αντλεί επισκέπτες, ούτε διαθέτει χρήματα για διαφημίσεις στα τρόλει: η σχέση με τους αναγνώστες στηρίζεται αποκλειστικά στην εγκυρότητα και την αξιοπιστία του.
Εστειλα αμέσως στην κυρία Ασπα Σ. ένα mail (το αντίγραφο του στη κορυφή, συνοδεύει αυτό το άρθρο) που περιείχε όλη την ανάρτηση και είχε ως subject: «Ασπα αλλο Ιρλανδία και άλλο Ισλανδία. Και το θεμα δεν ειναι χιούμορ, είναι σοβαρό.». Δεν μπήκε στο κόπο να μου απαντήσει ποτέ. Ούτε έφταιγα, ούτε ήταν παράβλεψη, ήταν λόγω πίεσης ή ότι άλλη δικαιολογία μπορεί να σκεφτεί κανείς. ΤΙΠΟΤΑ. Εν τω μεταξύ, όπως η σύμβαση της έληξε, την ειδοποίησα ότι δεν ήθελα να συνεχίσουμε την συνεργασία μας. Ηταν η πρώτη φορά, μετά τη βροντερή σιωπή στην υπόθεση Ιρλανδίας-Ισλανδίας, που αντέδρασε, ομολογώ με χιούμορ: μου έστειλε ένα μέιλ ζητώντας να προσληφθεί για πενθήμερη, οχτάωρη εργασία!!
Το αν ένας δημοσιογράφος θα συνεργαστεί με ένα μέσο ενημέρωσης, ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της διεύθυνσης του. Ακόμη και αν πρόκειται, για ρεπόρτερ κάτοχο βραβείου Πούλιτζερ ή κάποιον άλλο που με τα άρθρα του μπορεί να αλλάξει ..το χάρτη της Ευρώπης.Το κάθε μέσο ενημέρωσης κρίνεται για τις επιλογές του από το κοινό και όχι φυσικά από μια αυτόκλητη ομάδα που δεν έχει κανένα θεσμικό ρόλο ενώ τα μέλη της καλύπτουν τις παράνομες πράξεις τους πίσω από την ανωνυμία.
Το θέμα θα σταματούσε εδώ, ίσως δεν θα άξιζε καν ένα άρθρο όπως το παρόν, αν η κραυγαλέα επιλεκτική επίθεση στο Tvxs δεν αναδείκνυε ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα που αφορά τα συνδικαλιστικά ήθη αλλά και τη πολιτική κουλτούρα που διαμορφώνονται στη χώρα και σε ένα κομμάτι που δηλώνει ότι ανήκει στην αριστερά. Η κυρία Ασπα Σ. ήξερε φυσικά, ιδιαίτερα μετά την Ισλανδία-Ιρλανδία, ότι το αίτημα της για ανανέωση της συνεργασίας-ή πολύ περισσότερο για πλήρη πρόσληψη- δεν θα γινόταν δεκτό. Διαθέτει όμως ένα πλεονέκτημα που δεν έχουν άλλοι δημοσιογράφοι: είναι μέλος της ομάδας που έκανε τη παρέμβαση στο Tvxs ζητώντας την πρόσληψη της.. 'Ετσι εξηγείται γιατί η ομάδα αυτή καταπίνει την κάμηλο των όσων γίνονται σήμερα στα ελληνικά ΜΜΕ και διυλίζει τον κώνωπα του Tvxs: ασχολείται αποκλειστικά με τις προσλήψεις των μελών της.
Αντίθετα δηλαδή με όλη την παράδοση και τους αγώνες της αριστεράς για έναν συνδικαλισμό στηριγμένο σε αρχές και στην ισότητα, υιοθετείται εδώ ένα μοντέλο πολιτικής πατρωνείας που στηρίζεται στις προσωπικές σχέσεις και στη ελληνική παράδοση του ρουσφετιού. Δεν είναι τυχαίο ότι η ομάδα προέρχεται από τα ΑΕΙ, όπου αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή πρακτική φοιτητές να γράφονται στις φοιτητικές παρατάξεις για να περνούν τα μαθήματα ή για άλλα ωφελήματα. Εδώ απλώς έχουμε να κάνουμε με μια εκδοχή επί το εργατικότερο: συμμετέχεις στην ομάδα και βρίσκεις δουλειά με το στανιό.
Την στιγμή που υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι δημοσιογράφοι, γιατί θα πρέπει να καταλαμβάνει μια θέση εργασίας, έστω και για 7 ώρες την εβδομάδα, κάποια που δεν μπορεί να ξεχωρίσει την Ιρλανδία από την Ισλανδία; Πρόκειται για τον πλήρη ξεπεσμό κάθε έννοιας συνδικαλισμού ή συλλογικής δράσης για κάποιες ιδέες και την αποθέωση του "αριστερού" εργοπατερισμού.
ΥΓ 1. Εν τω μεταξύ, πριν αναρτηθεί το παραπάνω άρθρο, ανακοίνωσαν ότι θα πραγματοποιήσουν και συγκέντρωση έξω από τα γραφεία του Tvxs . 'Εχει καλές μπύρες στη γειτονιά, Guiness. Είναι μια γνωστή μάρκα. Ισλανδική.
2. Λυπάμαι που ορισμένοι από τους παρεμβαίνοντες είναι, όπως δηλώνουν, άνεργοι, αλλά δημοσιογράφοι δεν είναι. Γιατί δεν υπάρχει ούτε μια παράγραφος στο σχετικό κείμενο που εξέδωσαν, που να μην αποτελεί συλλογή ψεμάτων, διαστρεβλώσεων και μισαλλοδοξίας. Απλώς για τις συνθήκες εργασίας θέλω να διευκρινίσω ότι ολοι οι δημοσιογράφοι του TVXS είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ. Ο κατώτερος δημοσιογραφικός μισθός για 8ωρη, πενθήμερη απασχόληση είναι 700 ευρώ(καθαρά, γιατί με την ασφάλιση κλπ είναι πολύ περισσότερα) .Και ο μεγαλύτερος 1600 ευρώ καθαρά(δηλαδή πάνω από 2000 μεικτά). .
Σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι μισθοί σε άλλες επιχειρήσεις ΜΜΕ, αλλά στο TVXS δεν υπάρχει κανένας κατάλογος ειδήσεων που πρέπει να γραφτουν ή να αποσιωπηθούν, ούτε προσώπων που πρέπει να προβληθούν ή να θαφτούν: οι ειδήσεις μεταδίδονται ως έχουν και ο καθένας μπορεί να γράφει ελεύθερα την άποψη του. Οσα προπαγανδίζει η ομάδα των σοσιαλ-εργοπατέρων για κάτεργο κλπ βασίζονται στην θεωρία ότι «όσο μεγαλύτερο ψέμα πεις τόσο πιο πολύ θα γίνει πιστευτό» και ανήκουν έτσι στη καλύτερη παράδοση του Γκαίμπελς: «συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος κάτι θα μείνει».
Tvxs.gr»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου