Συναγερμός λιτότητας? Τις τελευταίες δύο εβδομάδες οι περισσότεροι από τους ηγέτες της ευρωζώνης διέκοψαν ή ανέβαλαν τις διακοπές τους. Συμμετείχαν σε ευρείες υπουργικές συνόδους ή μίνι συσκέψεις με το οικονομικό τους επιτελείο σε μια προσπάθεια να διαχειριστούν επικοινωνιακά τη νέα φάση της κρίσης του ευρώ. Όμως τα νέα μέτρα που προανήγγειλαν κάθε άλλο παρά επικοινωνιακό τέχνασμα ήταν.
Τα μέτρα λιτότητας είναι η απάντηση στις αγορές ή η υποταγή στα προστάγματα των αγορών? Πως απαντάς όταν κάτω από την πίεση των αποταμιευτών των δανειστών και των κερδοσκόπων απαντάς με μέτρα που εξαθλιώνουν ένα 20% του πληθυσμού ? υποτάσσεσαι δηλαδή στο 20% των εχόντων και θυσιάζεις το υπόλοιπο 80% των συνανθρώπων σου? Και για μερικούς τα μέτρα απλώς μειώνουν την ασυδοσία και την άσκοπη υπερκατανάλωση αλλά για το 20% τα μέτρα λιτότητας είναι φτώχια πείνα και εξαθλίωση. Η απάντηση στις αγορές θα ήταν να τις βγάλεις από το παιχνίδι του ελεγκτή. Ίσως μια λύση θα ήταν ο φόρος στις κερδοσκοπικές συναλλαγές ή ακόμα αφού δεν μπορείς να δανειστείς από τους κερδοσκόπους να κόψεις νέο χρήμα. Ποιος θα έχανε από ένα πληθωριστικό χρήμα? Πάντως σίγουρα όχι αυτοί που δεν έχουν καθόλου χρήματα. Άρα μάλλον υποταγή είναι η λιτότητα και όχι απάντηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου