Νομίζατε ότι η τρέχουσα αναταραχή σχετίζεται με την υποβάθμιση των αμερικανικών ομολόγων; Λάθος! Σύμφωνα με την αναλυτή της Societe Generale, Albert Edwards, η αιτία δεν είναι η S&P, ούτε η πολιτική του Λευκού Οίκου, ούτε το κίνημα του Tea Party κλπ. Ο κ. Edwards, καταλήγει στο γνωστό ρητό «It’s the economy stupid», περιγράφοντας με μελανά χρώματα την μαζική μεταφορά κεφαλαίων από την μεσαία τάξη στα ανώτερα εισοδήματα και χρέους από τον ιδιωτικό τομέα στο Δημόσιο. Απερίφραστα μάλιστα, κατηγορεί τις κεντρικές τράπεζες για συνενοχή.
«Το βασικό γεγονός είναι πως η παγκόσμια οικονομία επιστρέφει στην ύφεση ή εάν δεν βρίσκεται ήδη. Οι χρηματιστηριακές αγορές υποχωρούσαν και πριν την υποβάθμιση των ΗΠΑ, ενώ οι αποδόσεις των ομολόγων αντιδρούν όπως θα περίμενε κανείς σύμφωνα με τα απογοητευτικά οικονομικά στοιχεία. Τα πρόσφατα στοιχεία για το αμερικανικό ΑΕΠ αποκαλύπτουν ότι το δεύτερο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ήταν μία ταπεινωτική αποτυχία. Το πρώτο εξάμηνο του 2011, ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης περιορίστηκε στο 0,9%. Για τον άνδρα όμως, που έχει μάθει να κρατάει πάντα ένα σφυρί…. παντού υπάρχει ένα καρφί. Κατά συνέπεια, παρά την ενίσχυση του δομικού πληθωρισμού, υπάρχουν τόσα προβλήματα στην οικονομία και τις αγορές, ώστε να οδηγηθούμε σε ένα τρίτο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Τα πυροτεχνήματα όμως, θα σκάσουν όταν θα φανεί ότι το τρίτο πρόγραμμα θα είναι ακόμη μεγαλύτερη αποτυχία.
«Το βασικό γεγονός είναι πως η παγκόσμια οικονομία επιστρέφει στην ύφεση ή εάν δεν βρίσκεται ήδη. Οι χρηματιστηριακές αγορές υποχωρούσαν και πριν την υποβάθμιση των ΗΠΑ, ενώ οι αποδόσεις των ομολόγων αντιδρούν όπως θα περίμενε κανείς σύμφωνα με τα απογοητευτικά οικονομικά στοιχεία. Τα πρόσφατα στοιχεία για το αμερικανικό ΑΕΠ αποκαλύπτουν ότι το δεύτερο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ήταν μία ταπεινωτική αποτυχία. Το πρώτο εξάμηνο του 2011, ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης περιορίστηκε στο 0,9%. Για τον άνδρα όμως, που έχει μάθει να κρατάει πάντα ένα σφυρί…. παντού υπάρχει ένα καρφί. Κατά συνέπεια, παρά την ενίσχυση του δομικού πληθωρισμού, υπάρχουν τόσα προβλήματα στην οικονομία και τις αγορές, ώστε να οδηγηθούμε σε ένα τρίτο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Τα πυροτεχνήματα όμως, θα σκάσουν όταν θα φανεί ότι το τρίτο πρόγραμμα θα είναι ακόμη μεγαλύτερη αποτυχία.
Ο David Rosenberg, του Gluskin Sheff, επισημαίνει ότι με ρυθμό ανάπτυξης στο 1,6% σε ετήσια βάση κατά το δεύτερο τρίμηνο, η ύφεση της αμερικανικής οικονομίας πρέπει να θεωρείται σχεδόν δεδομένη. Βεβαίως, δεν μπορεί να μιλήσει με απόλυτη βεβαιότητα, καθώς υπάρχει το παράδειγμα του 1956, όταν οι ΗΠΑ απέφυγαν την ύφεση για περίπου 9 μήνες. Με τα δεδομένα αυτής της στιγμής ωστόσο, η πρόκληση είναι να αποδείξουν οι αισιόδοξοι σε ποια επιχειρήματα βασίζονται για να προβλέπουν ανάκαμψη κατά το δεύτερο εξάμηνο και ανάπτυξη κατά το 2012».
Οι Σειρήνες των αισιόδοξων και η Εποχή των Παγετώνων
«Λένε ότι ο κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν. Με τον ίδιο τρόπο πιστεύω πως η αγορά έχει τους μακροοικονομικούς σχολιαστές που της αξίζουν. Αναλυτές που είναι πάντα αισιόδοξοι, χωρίς να παίρνουν κανένα προσωπικό ρίσκο ενώ κενολογούν για τις εκτιμήσεις της κρατούσας
Αν δούμε τα όσα έγιναν στην Ιαπωνία και το πρότυπο της Εποχής των Παγετώνων, τότε καταλαβαίνουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Είχαμε μία βραχύβια οικονομική ανάκαμψη η οποία υπονομεύθηκε από την τάση απομόχλευσης που οδήγησε σε κατάρρευση τον ιδιωτικό κλάδο, ενώ η σχεδόν χρεοκοπημένη κυβέρνηση προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τα ελλείμματα
Τώρα μπαίνουμε στην τρίτη φάση της Εποχής των Παγετώνων. Όπως πολλοί άλλοι οικονομολόγοι, εδώ και πολύ καιρό επισημαίνω ότι η παγκόσμια οικονομία έχει ξεπεράσει τις δυνατότητές της. Πραγματοποιείται μαζική μεταφορά εισοδήματος προς τους πολύ πλούσιους, ενώ τα πραγματικά εισοδήματα της μεσαίας τάξης είναι στάσιμα. Η μεσαία τάξη το ανέχεται επειδή οι κεντρικοί τραπεζίτες ώθησαν σε υψηλά επίπεδα τις τιμές των κατοικιών, ώστε η αποδυναμωμένη μεσαία τάξη να συνεχίσει να δανείζεται και να καταναλώνει, δίνοντάς τους την ψευδαίσθηση της ευμάρειας για να μην επαναστατήσουν.
Πιστεύω πως η Fed και η Τράπεζα της Αγγλίας, ειδικότερα, είναι συνένοχοι σε αυτή την ληστεία. Κατά το 2008 μεταφέρθηκε το μη διατηρήσιμο χρέος του ιδιωτικού τομέα στον δημόσιο τομέα, ώστε να αποφευχθεί η ύφεση που αναμφίβολα θα επέφερε το χρέος. Τα χρέη αυτά όμως, είτε βαρύνουν τους ιδιώτες είτε τον δημόσιο τομέα, είναι μη διατηρήσιμα.
Η πολιτική των κεντρικών τραπεζών όμως, δεν έχει αλλάξει. Συνεχίζουν να τυπώνουν χρήμα. Και εάν αυτό δεν φέρει κανένα αποτέλεσμα, τότε τυπώνουν λίγο χρήμα ακόμη. Και καθώς φλέγεται το Λονδίνο από τις ταραχές, επισημαίνω ότι η Βρετανία και οι ΗΠΑ δεν είναι σαν την Ιαπωνία. Η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, αν και υπέφερε για μία δεκαετία, είναι μία ομοιογενής κοινότητα με ισότητα. Δεν ισχύει το ίδιο για τις ΗΠΑ και την Βρετανία. Οι Βρετανοί πολιτικοί αποκηρύσσουν τους ταραξίες ως κοινούς εγκληματίες (που βεβαίως είναι). Παρόλα αυτά, νομίζω ότι το ίδιο ακριβώς θα έλεγε ο Λουδοβίκος το 16ος ή ο Τσάρος Νικόλαος»
http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/194/articles/652476/ArticleFTgr.aspx
ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου