περι ελευθερίας

Η ελευθερία δεν γίνεται να υφίσταται. Παντού και πάντοτε είναι ένα ζητούμενο.

Η ανέφικτη κατάκτησή της απαιτεί αδιάκοπο και καθημερινό αγώνα. Όποιος δηλώνει ότι την κατάκτησε, ψεύδεται ασύστολα.

Αυτός είναι και ο λόγος που ονομάστηκε έτσι από τον μέλλοντα ελεύσομαι του ρήματος έρχομαι (σ>θ). Ότι πρόκειται για κάτι που πρόκειται να έλθει, δηλαδή κάτι που βρίσκεται πάντοτε μπροστά από το ον, το οποίο την επιζητά.

Για τον ίδιο λόγο, πολλές από τις λέξεις που δηλώνουν αρετές έλκουν, στην ελληνική γλώσσα, την καταγωγή τους από τους μέλλοντες των ρημάτων τους.

Διότι η κατάκτηση των αρετών δεν είναι επίδοση της οκνηρίας και του ωχαδελφισμού, αλλά επίδοση της εργατικότητας και της μόρφωσης. Ούτε, πολύ περισσότερο, είναι θέμα ευσεβών εξορκιστικών πόθων ή αρμοδιότητα πολιτικής κυρίως φύσεως.

Η ελευθερία είναι αποκλειστική υπόθεση του ατόμου που αγωνίζεται να δώσει στον εαυτό του μια μορφή. Που αγωνίζεται από άτομο να γίνει προσωπικότητα.

Η ελευθερία της προσωπικότητας και η ελευθερία της πατρίδος είναι δυο εντελώς διαφορετικές υποθέσεις. Η δεύτερη προϋπόθεση απαιτεί την πρώτη, αλλά δεν ισχύει, κατ’ ανάγκη, και το αντίθετο.
Σε μια υποδουλωμένη πατρίδα μπορεί να υπάρχουν ελεύθερες προσωπικότητες, όπως και σε μια ελεύθερη πατρίδα υποδουλωμένα άτομα.

Σε κάθε περίπτωση, η Ιστορία των ανθρώπων καταδεικνύει ότι η ελευθερία δεν μπορεί να αφορά το σύνολο των ανθρώπων, αλλά μόνο αυτούς που την ερωτεύονται. Επίσης η ίδια η αρετή αυτή ερωτεύεται μόνον τους εκλεκτούς της καρδιάς της. Πρόκειται για την πιο επιλεκτική και σχολαστική ερωμένη που υπήρξε ποτέ.