Το Σχέδιο Ανταγωνιστικότητας της κυρίας Μέρκελ

Του Στέφανου Μάνου

Το Σχέδιο Ανταγωνιστικότητας που παρουσίασε η κ. Μέρκελ μαζί με τον κ. Σαρκοζί στη σύνοδο κορυφής των ευρωπαίων ηγετών στις 4 Φεβρουαρίου προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις σε όλη την Ευρώπη. Παρά τις αντιδράσεις συμφωνήθηκε να συζητηθούν οι προτάσεις αυτές, και όποιες προστεθούν, σε μια έκτακτη σύνοδο κορυφής πριν από την τακτική της 25ης Μαρτίου.

Τι περιλαμβάνουν οι γαλλογερμανικές προτάσεις;

Να καταργηθούν οι αυτόματες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές (ΑΤΑ) των μισθών. Εδώ στην Ελλάδα τις έχουμε καταργήσει πριν από είκοσι χρόνια. Γιατί λοιπόν να μη συμφωνήσουμε;

Να αναγνωρίζονται τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά πτυχία στον ευρωπαϊκό χώρο. Τι είναι πιθανότερο, να έλθουν να εργαστούν ξένοι στην Ελλάδα ή να πάνε να εργαστούν Έλληνες στην Ευρώπη; Με την υιοθέτηση της γαλλογερμανικής πρότασης θα διευκολυνθούν όσοι επιθυμούν να εργαστούν στην  Ευρώπη• δεν θα έχουν τυπικά εμπόδια. Είναι μάλιστα ευκαιρία αυτό να γίνει πριν υποβαθμιστούν τα διπλώματα των ελληνικών πανεπιστημίων στην κατηγορία junk (σκουπίδια) όπως έγινε ήδη με τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.

Το σχέδιο προβλέπει επίσης την εναρμόνιση των ορίων συνταξιοδότησης. Σε σχέση με τις άλλες χώρες της ευρωζώνης η Ελλάδα έχει τον γηραιότερο πληθυσμό και συνεπώς θα ήταν λογικό να έχει και το υψηλότερο όριο συνταξιοδότησης. Αν όμως αποφασιστεί να αυξηθεί το όριο στο 67ο έτος της ηλικίας, θα ήταν λογικό να μειωθούν οι εισφορές ώστε να εξισορροπηθεί η αύξηση του χρόνου εργασίας και η αντίστοιχη μείωση του χρόνου συνταξιοδότησης.

Το σχέδιο ζητεί την εισαγωγή ενός νομικά κατοχυρωμένου «φρένου» στην επέκταση του χρέους κάθε χώρας μέλους της ευρωζώνης. Το δικό μας δημόσιο χρέος έχει φθάσει σήμερα στο δυσθεώρητο ύψος των 350 δις ευρώ! Εμείς δεν χρειαζόμαστε φρένο αλλά περιορισμό του χρέους. Το 2010 το έλλειμμα έφθασε τα 23 δις ευρώ και συνεπώς το χρέος αυξήθηκε κατά το ποσό αυτό. Η αύξηση όμως δεν περιορίστηκε στο έλλειμμα• προστέθηκαν και τα χρέη των ΔΕΚΟ με αποτέλεσμα το χρέος να εκτιναχτεί κατά 40 δις ευρώ. Αν δεχθούμε ότι πρέπει να περιορίσουμε το χρέος σε ένα διαχειρίσημο ύψος 250 δις ευρώ, πρέπει στα επόμενα 10 χρόνια να έχουμε πλεονάσματα 10 δις ευρώ ετησίως (ή πλεονάσματα 5 δις ετησίως και έσοδα από πώληση κρατικής περιουσίας ύψους 50 δις). Ήδη το 1995, σε ένα συνέδριο της Ν.Δ. για την αναθεώρηση του Συντάγματος που έγινε στο Ναύπλιο, είχα προτείνει (σε ώτα μη ακουόντων) «o ετήσιoς πρoϋπoλoγισμός vα είvαι καταρχήv ισoσκελισμέvoς. Σε περίπτωση αδυvαμίας ισoσκέλισης τoυ κρατικoύ πρoϋπoλoγισμoύ, το τυχόv έλλειμμα να μη μπoρεί vα υπερβαίvει τo 3%». Με τα πραγματικά δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει αντίρρηση στην εισαγωγή «φρένου» στην επέκταση του χρέους.

Το γαλλογερμανικό σχέδιο προβλέπει και την εναρμόνιση της εταιρικής φορολογίας. Με αυτή την πρόβλεψη διαφωνώ. Θα μπορούσα να συζητήσω κάτω από πολλές προϋποθέσεις την εναρμόνιση όλων των φορολογιών, αλλά όχι μόνον μιας. Εμείς επιβάλλουμε ΦΠΑ 23% και οι Γερμανοί 19%. Εμείς χρηματοδοτούμε τους δρόμους μας με διόδια, ενώ οι Γερμανοί με φόρους. Τα δύο αυτά παραδείγματα δικαιολογούν να φορολογούμε λιγότερο τις επιχειρήσεις από ότι οι Γερμανοί.

Θα ήταν θεμιτό να υπάρχει ένα είδος κοινής φορολογίας στις χώρες μέλη της ευρωζώνης για τη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών δραστηριοτήτων. Να προστεθεί δηλαδή στην εθνική φορολογία (χωρίς όμως αύξηση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης) μια «ευρωζωνική» φορολογία το προϊόν της οποίας θα χρησιμοποιούταν για ευρωπαϊκές δράσεις, π.χ. για το ταμείο  διάσωσης χωρών με προβλήματα, για μια υπηρεσία καταπολέμησης οικονομικών εγκλημάτων στην ευρωζώνη, κοκ. Σε τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσε να συμφωνηθεί ότι π.χ. το πρώτο 5% της εταιρικής φορολογίας θα αποτελεί «ευρωζωνικό»  φόρο. Έτσι 20% ο φόρος στα κέρδη στην Ελλάδα• 5% θα πήγαινε στην ευρωζώνη και 15% θα παρέμενε στην Ελλάδα. 12,5% ο φόρος στην Ιρλανδία• 5% για την ευρωζώνη και 7,5% για την Ιρλανδία. Για το πώς θα χρησιμοποιείται το προϊόν της «ευρωζωνικής» φορολογίας θα ήθελα να καταργηθεί ο κανόνας της ομοφωνίας και να γίνει δεκτός ο κανόνας της πλειοψηφίας.

Στη θέση του κ. Παπανδρέου, έτσι θα διαμόρφωνα τη θέση της Ελλάδας  στην επικείμενη συζήτηση της γαλλογερμανικής πρότασης. Θετικά σε όλα τα σημεία πλην της εναρμόνισης της εταιρικής φορολογίας. Σε ό,τι αφορά τη φορολογία θα πρότεινα την εισαγωγή ενός αρχικά περιορισμένου «ευρωζωνικού» φόρου για την κάλυψη κοινών δαπανών της ευρωζώνης. Για τη διαχείριση του φόρου θα ζητούσα την εφαρμογή του κανόνα της πλειοψηφίας. Η εισαγωγή του κανόνα της πλειοψηφίας (πολιτών και χωρών) πρέπει να γίνει η σημαία όλων όσων επιθυμούν να μπορεί η Ευρώπη να παίρνει αποτελεσματικές και δύσκολες αποφάσεις.

* ο Στέφανος Μάνος είναι πρόεδρος της ΔΡΑΣΗΣ

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Καθημερινή 

Έκκληση προς τον Πρωθυπουργό

Ο πρόεδρος της ΔΡΑΣΗΣ κ. Στέφανος Μάνος έκανε την ακόλουθη δήλωση - έκκληση προς τον πρωθυπουργό:

Ο συνδυασμός της δήλωσης του πρωθυπουργού ότι με νόμο θα απαγορευτεί η πώληση κρατικής γης με την παλαιότερη δέσμευση του ότι δεν θα απολυθεί κανείς από το δημόσιο και τις ΔΕΚΟ,  καταδικάζει την Ελλάδα σε μαρασμό και τελικώς σε στάση πληρωμών.

Το 1987, όταν ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Κώστας Σημίτης υπέβαλε την παραίτησή του, έγραψε προς τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου τα εξής:

«Η εφαρμογή μιας πολιτικής που θα οδηγήσει με βεβαιότητα σε αντίθετο αποτέλεσμα εκείνου που ισχυρίζομαι δημόσια δεν είναι σύμφωνα με τις πεποιθήσεις μου. Θέλω να παραμείνω ειλικρινής απέναντι σε εσάς και στον ελληνικό λαό. Ελπίζω οι φόβοι μου να αποδειχθούν αβάσιμοι και ο νέος υπουργός να επιτύχει εκείνο το οποίο οι αριθμητικοί υπολογισμοί, οι συσκέψεις και οι γνώμες όλων των ειδικών απέδειξαν ανέφικτο».

- Ποιος υπουργός έχει το θάρρος να στείλει ανάλογη επιστολή σήμερα; Διότι οι αριθμητικοί υπολογισμοί καθιστούν ανέφικτη την εξυγίανση της οικονομίας και τον περιορισμό του χρέους  χωρίς άμεσο δραστικό περιορισμό του κράτους.

Πρώτοι θα υποστούν τις συνέπειες των πρωθυπουργικών δεσμεύσεων όσοι δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα. Όταν εξοντωθεί ο ιδιωτικός τομέας, με χρεωκοπίες και ανεργία, θα ακολουθήσει και ο δημόσιος που ως παράσιτο ζει από τον ιδιωτικό.

- Κύριε πρωθυπουργέ, κάντε ένα βήμα πίσω. Βάλτε κάτω τους αριθμούς με τους συνεργάτες σας και είμαι βέβαιος ότι θα καταλήξετε σε διαφορετικές αποφάσεις.